Van medeoprichter van OneSky tot overtuigd voorstander van AI-vertaling.

Ik was medeoprichter van OneSky. We werkten voor Tencent, LINE, Airbnb, change.org. Beheerden duizenden menselijke vertalers. Bouwden workflows die maandelijks miljoenen woorden verwerkten. En weet je wat? De hele sector was fundamenteel kapot. 3 weken doorlooptijd voor een mobiele app-update. $50,000 facturen voor het vertalen van releasenotes. Eindeloze e-mailketens over de vraag of 'gebruiker' formeel of informeel moest zijn in het Duits.

De echte grap? Ik worstel momenteel met het leren van Ests. Mijn kinderen vinden dit hilarisch. 'Isa heeft een vertaalbedrijf opgebouwd maar kan niet eens koffie bestellen in Tallinn.' Ze hebben gelijk. Het blijkt dat 'kohvi' niet wordt uitgesproken zoals je zou denken, en geen enkele hoeveelheid vertaalmanagementervaring helpt wanneer je bij een bar van een café staat te zweten over basiswoordenschat.

Maar dit is wat 6 jaar in de vertaalwereld mij heeft geleerd: het probleem zat niet bij de vertalers. Die waren briljant. Het probleem was het systeem. De overhead. De communicatieproblemen. De context die verloren ging tussen een ontwikkelaar in San Francisco en een vertaler in Seoul.

Bij OneSky hadden we ontwikkelaars en PM's. Kwaliteitsborgingsworkflows. Leveranciersbeheer. Accountmanagers. Weet je wat de inhoud daadwerkelijk vertaalde? Misschien 5 % van dat personeelsbestand. De rest? Het beheren van de 5 %.

Realiteitscheck vanuit de praktijk: Ik zag hoe Tencent ons zes cijfers betaalde voor het vertalen van patchnotes die GPT-5 nu beter afhandelt in 30 seconden. Airbnb wachtte weken op vastgoedbeschrijvingen die Claude in minuten kon perfectioneren. De urgente campagnevertaling van Change.org bleef in de wachtrij hangen terwijl mensen discussieerden over terminologie.

Het vuile geheim van de vertaalbranche? Het draait allang niet meer om vertaalkwaliteit. Dat is al jaren niet meer zo. Het draait om het managen van complexiteit die helemaal niet zou moeten bestaan. We bouwden hele bedrijven op rond het coördineren van mensen om te doen wat AI nu direct doet, consistent, en zonder dat een projectmanager zeventien follow-upmailtjes hoeft te sturen.

Nu? Ik heb Claude, GPT-5, en een directe lijn naar wat er écht toe doet: het resultaat. Geen accountmanagers. Geen projectcoördinatoren. Geen leveranciersgeschillen. Als een klant iets gerepareerd wil hebben, repareer ik het. Toen LINE destijds 50.000 woorden in één nacht vertaald moest hebben, was dat een crisis. Vandaag de dag is het een dinsdagmiddag.

„Maar jullie kunnen de menselijke kwaliteit niet evenaren!" zegt iedereen die moderne AI nog niet daadwerkelijk heeft getest tegen hun 'premium' vertaalbureaus.

Vriend, ik heb beide kanten gezien. Ik heb miljoenen menselijke vertalingen beoordeeld. De beste? Ongelooflijk. De gemiddelde vertalingen die echt live gaan? AI verslaat ze. Elke. Keer. En het vertaalt 'Save' nooit als 'Rescue' omdat het een slechte dag heeft.

function buildSoftware() {
  while (problemExists) {
    const solution = thinkDeeply();
    const code = writeCleanCode(solution);
    const result = ship(code);
    
    if (result.usersSatisfied) {
      celebrate.withCoffee();
    } else {
      iterate();
    }
  }
}

Ik ben van medeoprichter van een bedrijf dat Fortune 500-bedrijven bediende overgestapt naar het debuggen van productieproblemen, terwijl mijn kinderen zich afvragen waarom ik 'in het Kantonees tegen de computer sta te schreeuwen terwijl die alleen Ests spreekt'. (Ze denken dat alle computers in Estland Ests spreken. Ik heb ze niet verbeterd.)

Bij OneSky hadden we incidentresponsteams. En nu? Alleen ik, die aan mijn gezin uitleg waarom het eten later is omdat 'papa de robotvertalers moet repareren'. Ze zijn inmiddels een plek voor 'de bug' aan tafel gaan dekken, in de veronderstelling dat het een vaste gast is.

Van enterprise-vergaderingen tot solo-realiteit:

Maar ook?

Bij OneSky hadden we microservices voor microservices. Kubernetes-clusters die andere Kubernetes-clusters beheren. Weet je wat er echt toe deed? Niets daarvan. De tech was nooit de bottleneck — menselijke coördinatie wel.

Eerlijk gezegd: je tech stack doet er lang niet zo veel toe als het begrijpen van je probleemdomein. Ik heb Kubernetes-clusters van een miljoen dollar kapotte ervaringen zien opleveren, terwijl iemands PHP-monoliet gewoon geld opleverde.